Opening buurtweg Reningelst – Westouter
Beste mensen van Reningelst. Beste mensen van Westouter. We zijn hier voor een opening. Voor een lintje, een startschot, een “vanaf vandaag”. Dat verwacht je bij zoiets. Maar eerlijk? We vieren vandaag geen startpunt. We vieren een verjaardag. De dertigste. Want de eerste brief over…
The Spark of Life – MortAmour
Het is een vogel die je niet meteen in zo’n tedere pose verwacht. De sperwer is een jager — snel, gedreven, gemaakt voor de flitsende verrassingsaanval, een vogel die zijn hele bestaan op zijn ogen vertrouwt. En precies die vogel ligt hier neer, niet geveld door een sterkere roofvogel of door de honger, maar door glas. Door een raam dat hij niet kón zien. Een meester van de jacht, gebroken op een doorzichtige muur die wij hebben gezet.
Nieuwe vlonderweiden in De Gavers als vaccin tegen vergeetachtigheid
Gisteren openden we de vlonderweide in provinciedomein De Gavers officieel. Na de uitbreiding van De Gavers met maar liefst 20 hectare, kan je er vandaag dus nóg meer natuur beleven. Nabije natuur, natte natuur en vooral ook toegankelijke natuur staan hier centraal. Waarom dit belangrijk is? Ik neem jullie mee naar de vlonderweides in De Gavers om dat vanuit de praktijk te tonen.
Welke open ruimte willen we eigenlijk?
Iedereen heeft sinds vorige week een mening over de ‘fermettetaks’. Maar misschien voeren we al jaren het verkeerde debat.
We discussiëren over instrumenten – heffingen, voorkooprechten, percentages – terwijl we de basisvraag overslaan: welke open ruimte willen we eigenlijk doorgeven aan de volgende generatie? Het Vlaanderen van de boer? Van de natuur? Van de wandelaar? Van het water? Van wie er woont?
Vijf legitieme invullingen, bijna nooit hardop gekozen.
Het enige wat u niet mag doen, is ophouden
In de gesprekken die ik tussendoor had, was de moedeloosheid soms tastbaar. Mensen die al twintig jaar bezig zijn – en nu het gevoel hebben dat de grond onder hen wegschuift. En toch ga ik u iets zeggen wat u niet verwacht. U heeft gewonnen. Niet volledig. Niet definitief. Maar fundamenteel.
Hoe een Frans boerendorp ons de weg wijst
Gezond drinkwater moet voor iedereen beschikbaar zijn. Niet door de norm te verhogen. Niet door te wachten op Brussel of Parijs. Maar door een gesprek te beginnen dat niemand durfde te voeren. Dit gebeurde in een winwatergebied in Frankrijk dat zijn waterprobleem oploste. Je leest er alles over in mijn nieuwste blog.
Het landschap verdient een eigenaar
Het landschap verdient een eigenaar. Met dit centraal uitgangspunt sloot ik de startavond van Westtoer in de Westhoek af. Waarom? Dat lees je in deze blog!
Een boek dat niet vrijblijvend bleef
Sommige boeken lees je en leg je weg. Andere blijven haken, stil maar hardnekkig. Niet omdat het grote conclusies trekt, maar omdat het rustig en precies laat zien hoe we in Vlaanderen – en zeker hier in de Westhoek – tegelijk vooruit willen en toch vaak blijven stilstaan. Hoe druk op bodem en water, versnippering, verharding en korte-termijnreflexen langzaam knagen aan wat ons landschap leefbaar maakt. Niet als beschuldiging, maar als spiegel: zó ziet het eruit wanneer “later” altijd iets voor later blijft.
Op stap in landschapspark Bulskampveld: hoe vier landschapsparken elkaar versterken
Hoe vier landschapsparken elkaar versterken? Het is een vraag die centraal staat in m’n nieuwste blog. Ik ga erover in gesprek met Karel Moentjens, coördinator in het Landschapspark Bulskampveld.
Tussen akker en ei: in gesprek over kievitsnesten
Ik ging naar Kuurne om te spreken met Luc en Carl, een landbouwer en een vrijwilliger die samenwerken aan nestbescherming van kieviten, zodat de vogel zich op een veilige manier kan voortplanten. Ben je benieuwd naar hun ervaringen? Lees dan zeker mijn blog.